#TRAVEL, Myanmar

MYANMAR I: EEN ANDERE WERELD

Vandaag het eerste deel van drie, over onze reis door Myanmar. Dit bijzondere land stond al lang op ons verlanglijstje. Een land waar we veel over hadden gehoord, zowel positief als negatief. En een land dat we graag met eigen ogen wilden bewonderen. In dit deel komen we aan in Yangon, reizen we in een luxe bus naar Kalaw en doen we vanuit daar een driedaagse trek naar Inle Lake.

Magical Yangon

We hebben overal gelezen dat in Myanmar geen geldautomaten zijn die onze bankpassen accepteren. En dat alleen gave, gloednieuwe, ongevouwen 100 dollarbiljetten kunnen worden omgewisseld voor de lokale munt. Dus vliegen wij, gewapend met een klein stapeltje mooie dollarbiljetten, in een uurtje van Bangkok naar Yangon. Tijdens de landing zien we al dat we ons in een andere wereld begeven: veel groen, veel laagbouw, een grote gouden Boeddha, een aantal gouden stupa’s en een redelijk oud vliegveld. Wij zijn klaar voor Myanmar.

Het eerste wat we zien als we het vliegtuig uitstappen is echter dat je nu ook gewoon kunt pinnen of met credit card kan betalen. Voor niets dus al die moeite gedaan, maar de veranderingen in dit land gaan razend snel. We ontmoeten twee Duitse meisjes en delen een taxi naar het centrum. Normaal doen we alles op de bonnefooi, maar we hebben gehoord dat goedkope accommodatie lastig spontaan te vinden is. Dit keer hebben we dus braaf een kamer gereserveerd voor de eerste nacht. Aangekomen bij het hotel krijgen we een enorme kamer, inclusief een kakkerlak en uitzicht op een grote gouden tempel: de Shwedagon Pagoda.

Het is inmiddels al donker en hij licht heel mooi op, dus we besluiten een kijkje te nemen en de Duitse meiden, die ook een kamer hebben bij ons in het hotel, gaan mee. Bij de ingang staan twee enorm grote gouden leeuwen en een aantal trappen en roltrappen verder komen we boven. Als we het entreegeld betaald hebben en binnen stappen, wordt ons de adem benomen. Er heerst een soort stilte en vredigheid en we worden omgeven door tientallen, misschien wel honderden Boeddha’s, heel veel goud, diamanten en kaarsjes.

Daarnaast blijken we een van de weinige buitenlandse toeristen te zijn en alle mensen lachen ons vriendelijk toe. We kijken onze ogen uit, maken wat foto’s, lopen rond, zitten en genieten. Voor de lokale mensen blijken wij en eigenlijk vooral één van de Duitse meiden, die heel lang en blond is, de attractie te zijn. Na veel gegiechel raapt één meisje haar moed bij elkaar en vraagt om een foto. Dan is het hek van de dam en volgt een ware fotosessie waarbij iedereen op de foto wilt met ons. Onze Duitse vriendin krijgt de bijnaam ‘the Giant’. Het is inmiddels al laat en hebben nog niets gegeten. Op zoek naar een restaurantje dat nog open is. Het is bijna sluitingstijd, maar het is gelukkig geen enkel probleem om nog wat te eten. Ook hier zijn de mensen weer super vriendelijk. We hebben het gevoel alsof we in een droom zijn beland.

Myanmar
Onze geboortedag (vrijdag) blijkt het varken te zijn. 5 x water over Boeddha, 3x over het varken, onze guardian angel, voor een beetje geluk

De volgende dag doen we wat sightseeing, gaan we naar de markt en bezoeken we nog een tempel. Aan het eind van de middag gaan we richting het busstation om naar Kalaw te gaan. Eenmaal bij het busstation blijkt de eerder op de dag geboekte ‘VIP’ bus ook een echte VIP bus te zijn, genaamd JJ Express. Er zijn slechts drie, lederen stoelen per rij die bijna plat kunnen en we hebben een soort stewardess die langskomt met hapjes en drankjes. We hadden ons voorbereid op een gammele, volgepakte bus en konden onze ogen dus bijna niet geloven. De reis gaat dan ook voorspoedig. Na een paar uur stoppen we om te eten en komen we aan bij een restaurantje dat een beetje Noord-Koreaans aandoet. Er staan overal medewerkers: achter de toonbank, voor de toonbank, bij de tafeltjes, het winkeltje en iedereen is enorm druk terwijl er maar een handjevol mensen de bus uit stapt. Terug in de bus kijken we nog een filmpje en slapen we een paar uur. Helaas worden we om half vier ruw uit onze slaap gehaald en blijken we er al te zijn.

Trekking

Omdat we als echte backpackers niet willen betalen voor een hele nacht, besluiten we wakker te blijven en de zonsopgang te zien. We vinden een theehuisje en drinken daar thee tot het licht wordt. Daarna zo we een hostel en besluiten nog even wat bij te slapen. Kalaw is de uitvalbasis voor trekkers richting Inle Lake. Dat lijkt ons wel wat en we regelen een trek voor de volgende dag: drie dagen en twee nachten. Een kleine rugzak mee voor tijdens de trek en de grote rugzak wordt per auto naar Inle Lake gebracht. Behalve de Duitse meiden, gaan ook een Spaans stel en een oudere Franse man mee, onder begeleiding van onze gids Momo.

Vol goede moed beginnen we de volgende ochtend aan de wandeling, we lopen door een prachtig stuk natuur en stoppen voor de lunch bij een restaurantje met heerlijk eten. Na de lunch slaat de teleurstelling echter toe, we lopen de rest van de middag over een stoffig stuk weg, waar we ook met de auto hadden kunnen rijden. Ook de authentieke dorpjes zijn niet zo authentiek meer. Daarbij vertelt onze gids vrijwel niets, behalve flauwe moppen in beroerd Engels. Het dorpje waar we de eerste nacht slapen zit vol met andere trekkers, want iedereen neemt dezelfde route. Tot slot blijkt het niet zo handig dat ik ben gaan wandelen op mijn goedkope Primark gympjes. Na de eerste dag heb ik al enorm last van mijn knie (dom, ik had toch gewoon die onooglijke hardloopschoenen moeten meenemen op reis). Het eten maakt gelukkig een hoop goed. Die avond gaan we vroeg naar bed, want de volgende dag staat het ontbijt namelijk alweer om zeven uur klaar en schijnt het een zware dag te worden.

Deze tweede dag is de route een stuk leuker, we gaan over paden waar geen auto voorbij komt en we zien veel dorpjes en mensen die aan het werk zijn op het land. Alsof we terug in de tijd gaan: waterbuffels die houten karren trekken en graan dat met de hand geoogst wordt. Ook vandaag is het eten weer verrukkelijk. Bij navraag blijkt dat ons eten wordt bereid door onze eigen kok, die elke keer voor ons uitloopt en dan alvast voor ons kookt. Mijn knie houdt het naar omstandigheden goed. Aan het eind van de tweede dag strijken we weer neer in een dorpje. We besluiten ondanks de spierpijn, met onze gids en een paar andere fanatiekelingen een stukje verder de berg op de lopen om de zonsondergang te bekijken. Het uitzicht, met verschillende lagen bergen achter elkaar, waarachter de zon verdwijnt, is prachtig. Op de terugweg wilde het Spaanse stel nog graag even een kijkje nemen bij de monastery. We stappen binnen in een groot, oud, houten huis op palen en opnieuw heerst hier weer een soort vredige stilte. In het hoekje wordt een vuurtje gestookt en zitten twee mannen en een monnik. De monnik blijkt de enige monnik van het dorp en is al behoorlijk op leeftijd. Doordat hij zo oud is kan hij niet meer langs de mensen om eten te vragen en dus zorgen de mensen uit het dorp voor hem. Elke dag komen er twee dorpsbewoners voor hem zorgen en bij hem slapen. We zitten een tijdje met z’n allen in stilte rond het vuur. Deze ontmoeting, samen met de zonsondergang, maakt de hele trek ineens de moeite waard.

De derde, laatste, dag bestaat slechts uit een een halve dag wandelen. Dat is maar goed ook, want mijn spieren zijn inmiddels zo stijf, elke keer als ik vijf minuten niet beweeg, kost het me tien minuten om mijn spieren op te warmen en niet meer kreupel te lopen. Hoewel ik dacht dat mijn conditie wel oké was, schijn ik de enige te zijn die hier zoveel last van heeft. Heeft vast met mijn schoenen te maken, hou ik mezelf voor. Het is een lange halve dag, maar na de pittige wandeling en een lunch, is het dan eindelijk tijd om in het bootje te stappen. We zijn namelijk gearriveerd bij Inle Lake. Het meer is enorm groot en er is heel wat leven gaande: er staan hele dorpen op palen in het water, veel vissers en andere toeristenbootjes. Na een uurtje varen over het meer, waar we onze ogen uitkijken, komen we aan in Nyaungshwe, het dorpje aan Inle Lake.

In het volgende deel lees je meer over Inle Lake, het bezoek aan een monnik, het klooster waar katten door een hoepel springen en gaan we naar Mandalay, waar we onder andere Mandalay Hill opklimmen en naar de dierentuin gaan.

15 thoughts on “MYANMAR I: EEN ANDERE WERELD

  1. I have checked your blog and i’ve found some duplicate
    content, that’s why you don’t rank high in google, but there is a tool that can help you to create 100% unique content, search for;
    Boorfe’s tips unlimited content

    LesterSmall recently posted…LesterSmallMy Profile

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.