#MOMLIFE

MIJN ZWANGERSCHAPBREIN

Zwangerschapsbrein

Een zwangerschapsbrein? Oftewel, zwangerschapsdementie. Het klinkt ietwat vreemd, maar ik heb de betekenis hiervan aan den lijve ondervonden. Mijn hersenen laten mij tijdens deze zwangerschap namelijk behoorlijk in de steek. Ik kan me niet herinneren dat ik hier tijdens de eerste zwangerschap ook zo’n last van had. Ik weet wel dat ik het nogal overdreven vond. Een makkelijk excuus, net als dat je je ongegeneerd vol kunt stoppen met eten onder het mom van ‘de baby heeft honger’ (mijn favoriete excuus overigens). Niets blijkt minder waar, kom ik nu achter.

Alles kwijt..?!

Zo raak ik bijvoorbeeld drie a vier keer per dag mijn telefoon kwijt. En niet dat ik even denk: ‘hé waar is dat ding?’ en hem een halve minuut later vind. Nee, ik kijk op vijf verschillende plekken, ren van boven en naar beneden en weer terug, om hem na lang zoeken uiteindelijk op een zeer onlogische plek terug te vinden. Op het wasrek of in het raamkozijn bijvoorbeeld.

Ook zaten we laatst gezellig een dagje op het strand. Zonder strandlakens of handdoeken. Want ja, waarom zou je die inpakken? Oeps! En toen we gisteren met de laptop in bed een film wilden kijken, vroeg ik me hardop af of ik diezelfde laptop beneden wel had opgeborgen of dat die nog op tafel stond. Huh? Ohja, die ligt hier voor me neus. Ik kan zo nog wel even verder gaan, maar je begrijpt, ik kom niet bepaald over als een helder licht de afgelopen weken.

zwangerschapsbrein

Fabeltje?

In mijn geval dus zeker geen fabeltje. Na een zoektocht online om te kijken of dit nou tussen mijn oren zat of niet, kwam ik interessante artikelen tegen. Blijkbaar is het echt een ding, biologisch zo ingericht dat je focus op de baby ligt. Dit heeft invloed op je geheugen én zorgt ervoor dat je je minder goed kan inleven in anderen. Het goede nieuws: het gaat vanzelf weer over.

Gelukkig heb ik er tijdens mijn werk nog geen last van. Als ik ergens geconcentreerd voor ga zitten, kan ik het dus blijkbaar nog wel. Nu maar hopen dat we dit de komende maanden nog even vast kunnen houden en verder maar álles opschrijven (en dan niet vergeten waar dat lijstje is gebleven).

En een kleine update..

Voor ik deze blog afsluit, ook nog een korte update. In de vorige blog vertelde ik namelijk over de anti-stoffen die zijn gevonden en dat we daarvoor beide bloed moesten prikken. Inmiddels hebben we de uitslag terug gehad en blijkt er tot onze grote opluchting niets aan de hand te zijn! Hoewel er natuurlijk ernstigere dingen zijn tijdens een zwangerschap, is het heel fijn dat we ons hier geen zorgen over hoeven te maken. Verder gaat alles goed: ik ben nu 19 weken zwanger, mijn buik groeit, ik voel de baby steeds vaker trappelen en ik moet ‘s nachts steeds vaker naar de wc. Nog een kleine twee weken en dan hebben we de spannende 20 weken echo!

Heb jij last (gehad) van een zwangerschapsbrein? Mocht je nog tips hebben, ik kan ze goed gebruiken (en zal ze proberen niet te vergeten)!

 

Uitgelichte afbeelding en afbeelding in tekst via Pixabay.

4 thoughts on “MIJN ZWANGERSCHAPBREIN

  1. Ik merkte niet dat ik last kreeg van een zwangerschapsbrein. Ik was altijd al vergeetachtig en moest dingen opschrijven. Echter toen ik goed en wel was ontzwangerd van mijn tweede kon ik opeens dingen weer beter onthouden. Zo’n 10 maanden na de zwangerschap kon ik voor het eerst van mijn leven namen onthouden. Schijnt ook dat je als je kinderen hebt een complexer brein krijgt en dus dingen beter kan onthouden (bron ligt bij een netflix serie, maar ik wil het graag geloven hihi). Het komt dus meer dan goed!
    Rachel recently posted…Help, hij is geen baby meer – Ik ben baby-afMy Profile

    1. Fijn om te horen, ik geloof je graag! Zou op zich ook wel van pas komen, wil ik straks nog een beetje kunnen functioneren met twee rond rennende kids haha!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.