#ANDMORE

DE YOGALESSEN ROEPEN ME

Yoga, mijn onontdekte passie

Yoga is op mijn lijf geschreven. Balans, lenigheid, rust, het heeft alles wat ik nodig denk te hebben. Ik zie mezelf over een paar jaar dan ook zelfs wel yogalessen geven. Helaas is het plaatje in mijn hoofd anders dan de werkelijkheid. Ik heb me nu al ontelbare keren opgegeven voor en meegedaan aan yogalessen. Van Thailand tot Australië, van Almere tot Frankrijk. Elke keer roepen de yogalessen me. Ik voel een onontdekte passie in mij borrelen en elke keer gehoorzaam ik braaf.

In werkelijkheid lukt het alleen niet. Nog niet. Ik kom namelijk nooit als herboren en/ of afgemat de les uit. Ik voel de klik niet. Waarom niet? Hoeveel lessen moet ik nog doen voor ik het snap of ‘voel’? Of kan ik beter vragen: hoeveel lessen duurt het nog voor ik doorheb dat ik beter een andere hobby kan zoeken?

yogalessen

Wat doe ik verkeerd?

Waar zit het probleem dan? De oefeningen kan ik meestal goed volgen, ik heb jaren gedanst dus ‘het riedeltje’ blijft snel hangen. Ook heb ik aan het dansen nog een heel klein beetje lenigheid overgehouden. Hoewel het bij lange na niet yoga-lenig is, kom ik wel met mijn handen bij de grond bijvoorbeeld. De ademhaling blijft wel lastig. Als ik mijn best doe op een houding hou ik soms automatisch mijn adem in, funest voor de flow.

Naast de lichamelijke struggles, denk ik dat het grootse probleem in mijn hoofd zit: ik ben teveel met anderen bezig. Doe ik het juiste been omhoog, hoe lenig is de rest, schijnt m’n broek niet door, etc. Ook het mediteren krijg ik niet onder de knie.

Bovendien vind ik yoga een lastige combinatie. Enerzijds heb ik energie en zin om volle goede moed aan een yogales te beginnen. Anderzijds sta je veel stil, waardoor ik die energie niet goed kwijt kan. Ik kak in en ga al gapend over in de passieve modus, iets dat ook weer niet de bedoeling schijnt te zijn.

Uiteindelijk kom ik dus niet met een heerlijk voldaan gevoel uit de les en dat zorgt ervoor dat ik na een aantal weken weer afhaak. Misschien moet ik gewoon blijven dansen, daar kan ik na een paar oefeningen opwarmen en stretchen ook de rest van mijn energie kwijt (zelfs als ik die helemaal niet heb). Toch blijf ik stiekem hopen dat ik het yoga-en op een dag ineens door heb en lenig, gefocust en zen door het leven zal gaan. Of nou ja, dat ik in ieder geval voldaan uit de les kom.

Herkent iemand dit? Of voor de yoga beoefenaars onder ons: help! Heb jij tips om de perfecte yoga flow te voelen?

yoga

 

Uitgelichte afbeelding en de eerste afbeelding in het artikel via Pixabay. Yoga afbeelding via Unsplash.

12 thoughts on “DE YOGALESSEN ROEPEN ME

  1. Ik kan me wel vinden in wat je zegt – zeker over de rust in je hoofd en energie kwijt willen. Volgens mij zou ik hier ook tegenaan lopen, terwijl ik heel graag een keer wil gaan yoga-en. Aan de andere kant is dat misschien het punt waarop je moet doorzetten en is ook het krijgen van rust iets dat je moet leren? Je kan ook een keer thuis mediteren, met zo’n YouTube video. Heb het een keer gedaan en viel halverwege mijn groene chakra in slaap haha, dus rust kreeg ik er wel van. Baat het niet, dan schaadt het niet 😉
    Merel recently posted…The day after | Waar ik anderen voor waarschuwde, overkomt nu mijMy Profile

  2. Ik herken wel goed wat je zegt ben daardoor ook met yoga en pilates gestopt maar toch blijft iets mij telkens trekken wat zegt ga yoga weer proberen en na een paar keer gaat het wel goed.

  3. Ik herken dit …

    Ik geef ook altijd op omdat het te statisch is en tegelijk hou ik ervan. Het is wat ik wil en ook niet wil. Vandaar de haat-liefde verhouding bij mij. Dat wat ik wil bereiken zie ik maar kan ik niet grijpen, een utopie.

    Mss is het de foute soort yoga? Ik voel vb meer in extremere vormen zoals een acro yoga, handbalancing, prana vinyasa … en minder in de rustigere dingen zoals hatha, dru …

    Ps: ik hou het bij af en toe en zal nu een energiekere sport doen

  4. Ik zou ook graag meer aan yoga willen doen, maar het is hier niet in de buurt en thuis… dat blijft er toch vaak bij. En toch, als ik er eenmaal mee bezig ben vind ik het fantastisch!

  5. Ik geloof er heilig in dat ik een geitenwollensokken typ ben en dat yoga echt iets is dat bij me past. De meditatie, de rust en reinheid van het lichaam. Namasté met een diepe buiging. Toch zijn mijn rotterdamse voetjes iets te nuchter voor deze sokken en overwint de stem met de natte T telkens weer na zo’n les. Het lijkt me heerlijk om me helemaal over te kunnen geven in zo’n yogales, maar ook ik heb nog niet echt de passie gevonden.

  6. Herkenbaar! Ik ben vooral bang dat ik per ongeluk een wind laat ofzo. Daar ben ik dan zo op aan het focussen dat ik me totaal niet kan ontspannen, haha.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.