#FRANCE

D-DAY VOOR DE KIPPEN

D-Day

Gisteren was het zover. Onze eerste lading lieve, lelijke vleeskippen zijn niet meer. Ongeveer half juli kochten we op de markt acht vleeskippetjes. Gefokt om snel groot te worden, makkelijk te plukken en heerlijk op te eten.

Hoewel onze eierkippen allemaal een eigen naam hebben, besloten we deze naamloos te houden. We wilden niet aan ze gehecht raken. Dat is redelijk goed gelukt, hoewel we een zwak hadden voor één lieve die uit ons hand at en één boze, Boze Harry. De rest was ongeveer hetzelfde. Naarmate ze ouder werden bleken de kippen trouwens allemaal hanen te zijn. En toen ze afgelopen week begonnen met kukelen, wisten we het zeker: het is zover, tijd om ze te slachten.

Uitstel van executie

Vrijdag zou het zover zijn. De filmpjes op Youtube bekeken, Arend klaar voor de slachtpartij. Toen we echter hoorde dat mijn schoonmoeder zondag naar Frankrijk zou komen, kregen de kippen uitstel van executie. Mijn schoonmoeder heeft het vroeger vaak zelf gedaan. Die ervaring en een paar extra handen konden we goed gebruiken en ze vond het leuk om ons te helpen. De kippen konden dus nog een weekendje langer genieten van het goede leven dat ze hadden.

Daar gaan we (of uh ze..)

Ik zeg ‘we’, maar Arend en zijn moeder hebben bijna alles gedaan. Van alle voorbereidingen: messen slijpen, zeiltjes, teiltjes en opvangbakken neerzetten tot het daadwerkelijke slachten en de vervolgstappen: plukken, leeghalen en schoonmaken. Ik hield me voor het gemak met Johnny bezig en dat was maar goed ook.

Toen hij een dutje deed heb ik natuurlijk ook even meegeholpen. Dat ze geslacht werden deed me weinig, maar toen ik een geplukte kip voor het eerst optilde om de laatste veren eruit te trekken, was het beest nog warm. Ieehlll.. Ineens besefte ik: het was geen stuk kipfilet, maar een lijk. Even slikken. Ook het geluid en de geur van het leeghalen van de kippen deed mijn maag geen goed.

Eet smakelijk!

Maar na een paar uurtjes hard werken, lag de tafel ineens vol met kip zoals je het in de supermarkt koopt. Een paar hele kippen, een paar kippenbouten, stukken kipfilet. Klaar om in te vriezen en op te eten.

Dat laatste hebben we natuurlijk ook diezelfde avond nog gedaan, kip uit de oven. De kip die ‘s ochtends nog lekker in de tuin liep, lag nu op mijn bord. Hoewel mijn eetlust nog niet helemaal was teruggekeerd, smaakte het voortreffelijk. Niet het meest malse stuk kippenvlees ooit, maar onze kippen hebben dan ook heerlijk rondgelopen. En de smaak was perfect. Naast groenten en aardappelen uit onze moestuin, eten we nu dus ook ons eigen vlees. Een ervaring om nooit te vergeten.

 

 

4 thoughts on “D-DAY VOOR DE KIPPEN

  1. Leuk zeg ook een mama in het buitenland! Een kip slachten heb ik zelf nog niet gedaan, maar aangezien we zelfvoorzienend willen gaan leven zal ik daar toch echt een keer aan moeten geloven. Ik heb wel verse kip van de buurman gehad. Hij had ze al leeggehaald maar ik moest hem nog wel zelf snijden en die was ook nog warm… Wel een gek idee, maar ik heb mezelf eroverheen gezet en het idee dat deze kippen heerlijk hebben rondgelopen is een beter idee dan de plofkippen uit de supermarkt.
    Andrea recently posted…Waarom ik ben begonnen met bloggenMy Profile

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge