#MOMLIFE

BORSTVOEDING, NIKS VOOR MIJ TOCH?

Rillingen over mijn lijf

Borstvoeding moet je gewoon proberen, flesvoeding kan altijd nog. Waarom zou je je kindje niet het allerbeste willen geven?

Dat was ongeveer mijn insteek toen ik zwanger was, maar dat leek makkelijker gezegd dan gedaan. De rillingen liepen namelijk over mijn rug bij het idee van een lurkend kind aan mijn borst (au!). Het leek me helemaal niks voor mij en kon mezelf niet voorstellen als borstvoedende moeder. Toch wilde ik het wel proberen.

Het voorbereidende werk

Om de kans van slagen te vergroten, probeerde ik me zo goed mogelijk voor te bereiden. Onder andere door het bijwonen van een voorlichtingsochtend over borstvoeding bij de verloskundige praktijk. Ik wilde eigenlijk vooral weten of ik mijn borsten op een of andere manier kon klaarstomen voor het aanstaande geweld. Dat was niet het geval. Toen ik vervolgens op een plaatje zag hoe ver en met hoeveel kracht een baby de tepel in de mond trekt, werd ik er niet geruster op. Evengoed was het leerzaam en kregen we handige tips om goed van start te gaan. Het hielp mij vooral om borstvoeding te zien als iets wat je moet leren en iets dat met oefening vanzelf beter gaat. Bij slechts een klein percentage lukt het echt niet, maar met de juiste begeleiding is de kans van slagen groot. Ik had dus geen speciaal talent of bepaald soort borsten nodig. Wie weet kon ik dit ook gewoon.

Ook heb ik me aangemeld bij de besloten facebookgroep van La Leche League. Een organisatie die alles weet op het gebied van borstvoeding. In deze groep geven zij vele moeders advies. Ik las vrolijk mee en leerde zo nog meer. De belangrijkste lessen daar waren: vertrouw op jezelf en je kindje, ga mee met zijn/haar ritme en het is normaal dat een baby vaak wilt drinken.

Borstvoeding in de praktijk

Toen het eenmaal zover was lukte het niet gelijk. De bevalling had hem misselijk gemaakt en het duurde ook even voordat mijn lichaam alles in werking stelde. De kraamverzorgster was op dat moment onze rots in de branding. Ondanks dat ik nu het een en ander wist, werd ik toch onzeker. Zij bleef heel rustig, geduldig en hielp waar mogelijk.  Na 1 à 2 dagen begon hij dan eindelijk een beetje te drinken, wat een opluchting.

Maar het deed wel zeer! Hier had ik zo tegenop gezien. De kraamverzorgster zei dat dit vanzelf minder werd. Het proces moest op gang komen en mijn lichaam moest wennen. Met een à twee weken zou het over moeten zijn of in elk geval een stuk minder pijn moeten doen. Dat was te hopen, anders was ik er snel klaar mee. Voor het moment besloot ik even door te bijten. Ik bestelde speciale pads op internet om de boel te laten helen en dat was mijn redding. En de kraamverzorgster kreeg gelijk. Ik was geen natuurtalent, het kostte me moeite, maar Johnny groeide als kool en dat gaf, heel cliché, motivatie om door te gaan.borstvoeding

En we gaan door..

En zo verlegde ik met ups en downs mijn deadline. Eerst 3 weken, zolang had ik namelijk zelf borstvoeding gehad. Toen 1 maand, vervolgens 6 weken: het dubbele van wat ik had gehad. 3 maanden en toen 6 maanden. Wauw, een half jaar! Wie had dat gedacht. Nu zou ik gaan stoppen zodra het niet meer leuk was. Het probleem was alleen dat ik inmiddels wist dat alle dipjes vanzelf weer overgingen en dat het zonde is om zomaar te stoppen. En dus ging ik door. Tot uiteindelijk 10,5 maand. Na een maand of negen merkte ik dat ik steeds minder melk had en ik had geen zin om dit kunstmatig in stand te houden door te gaan kolven. Het was mooi geweest.

Ergens vond ik het jammer dat het stopte, want ik had van tevoren nooit gedacht dat ik het zo bijzonder zou vinden. Maar ik wilde niet koste wat het kost verder gaan. Ik hoefde niemand iets te bewijzen en was trots op mijn uithoudingsvermogen en de goede start die ik mijn kind heb gegeven.

P.s.

Overigens scheelt het een hoop dat ik hier veel tijd voor heb gehad. Als ik dit met een drukke baan had moeten combineren weet ik niet of ik ook zo lang doorgegaan zou zijn. Ik vond het namelijk best pittig, dus respect voor alle voedende werkende moeders. Daarnaast ben ik benieuwd of dit herkenbaar is voor andere moeders?

Uitgelichte afbeelding en afbeelding in artikel via Pixabay

2 thoughts on “BORSTVOEDING, NIKS VOOR MIJ TOCH?

  1. Ik heb de eerste 9 maanden borstvoeding gegeven en daarna de andere vier nog wat langer. Ondanks mijn portie kloven en ontstekingen vond ik borstvoeding geven supermakkelijk en ik vond het leuk dat ze goed groeiden op mijn moedermelk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.