#MOMLIFE

ZWANGERSCHAPSYOGA, ZENNNNNN

Zwangerschapsyoga it is

Ter voorbereiding op mijn bevalling leek een cursus zwangerschapsyoga me onontbeerlijk. Nou ja niet echt, maar wellicht had ik wat aan de oefeningen en het leek me leuk om wat mede zwangeren te ontmoeten. Zo gezegd, zo gedaan, ik schreef me in voor een cursus. Het was nog even een kleine domper dat mijn zorgverzekering net deze ene cursus niet vergoedde, maar daarna begon ik vol goede moed aan de yoga.

De eerste les maakte ik kennis met de lerares en de andere drie deelneemsters, die bijna allemaal even ver waren. Een van de meiden was zelfs op dezelfde dag uitgerekend als ik. In het begin was het nog even aftasten, we waren alle vier andere types, maar al gauw deelden we onze ervaringen en ongemakken. Ik kende verder niemand die zwanger was, dus het was heel fijn om mijn hart te luchten, herkenning te vinden en andermans verhalen aan te horen. Ook hoorde ik dingen waar ik zelf nog niet eens over nagedacht had (zoals draagdoeken en -zakken).

Zen tijdens de bevalling?

Maar het ging natuurlijk vooral om de oefeningen die me straks soepeltjes door de bevalling moesten heen loodsen. Die waren gelukkig fijn en makkelijk te volgen, al ging het soms net wat te traag. Ik zou ze zo in ieder geval niet vergeten als het zover was. Na elke oefening was er ‘ruimte voor reflectie’ wat in de praktijk neer kwam op meer gekeuvel over de baby’s in onze buik.

De belangrijkste test zou pas komen op het moment suprême. Hoewel ik niet erg lenig was geworden tijdens de lessen, had ik genoeg vertrouwen dat ik me heel zen door de weeën zou rekken, ademen en strekken. Helaas ging het in de praktijk natuurlijk helemaal anders. De bevalling ging veel te snel om überhaupt te denken aan een yoga oefening. De enige wijze les die door mijn hoofd schoot was: probeer je niet te verzetten tegen de pijn, maar ga er in mee. Ook dat lukte maar matig.

Toch zou ik het weer doen. Want behalve dat het tijdens de lessen gezellig was, heb ik er na de bevalling misschien nog wel het meest aan gehad. We zitten in een whatsappgroepje en hebben zelfs nu nog regelmatig contact. Vaak omdat je trots als een pauw bent, maar soms ook als je het even niet zit zitten of als je je afvraagt hoe de ander iets aanpakt. En dat was zeker de eerste paar maanden als mama best handig.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge