#TRAVEL, Laos

JUNGLE FEVER & EEN BRUILOFT IN LAOS

Tijdens onze reis door Azië konden we Laos natuurlijk niet overslaan. In dit reisverhaal deel ik welke bijzondere dingen we aten tijdens onze jungletocht en hoe we belandden op een traditionele Laos bruiloft.

De grens over

Moest Arend in 2008 nog met een gammel bootje naar de overkant van de Mekong rivier om de grens over te steken, inmiddels staat er een enorme brug waar je per busje van Thailand naar Laos gebracht wordt. Een stuk moderner en praktischer dus, al had zo’n bootje mij wel leuk geleken. Eenmaal in Laos, wijken we van de backpacterrail af en nemen we de bus naar Luang Nam Tha. Dit plaatsje ligt in het noorden van Laos en hier willen we de jungle in.

laos

Onze eerste dag in Luang Nam Tha boeken we een jungletocht voor de dagen erop en huren we een scootertje om naar de plaatselijke waterval te rijden. Onderweg komen we langs een aantal dorpjes met veel houten of rieten huizen op palen, lachende kinderen, rijstvelden en loslopende kippen, varkens en koeien. Het is een typisch Aziatisch plaatje.

Jungle fever

De volgende ochtend worden we bij ons hostel opgehaald en blijkt de groep van vijf personen die mee zouden gaan om omslachtige redenen nog maar te bestaan uit ons twee. We vermoeden dat de andere personen fictief waren en bedoeld als lokkertje om mensen mee te krijgen (elke tour wordt goedkoper met meerdere personen). Voor ons verandert er verder niets, de tocht gaat gewoon door. We beginnen op een lokale markt waar onze gids, Sang, eten kan inslaan en wij ons ogen uit kunnen kijken. Alles wat leeft en beweegt kan hier dood gevonden worden: ratten, honden, eekhoorntjes, hertjes, etc. Vervolgens nemen we de pick-up naar een klein dorpje waar we onze tocht echt beginnen.

Naast onze Engelssprekende gids, krijgen we ook een lokale gids mee. Ze spreekt geen woord Engels, maar is oersterk en kent de omgeving op haar duimpje. Ook zeult ze een deel van het eten mee, waarvan het hengsel van de tas om haar voorhoofd hangt. Daarnaast zorgt ze ervoor dat ons avondmaal wordt aangevuld met producten die ze onderweg bij elkaar sprokkelt: bamboe wortel, rotan en bananaflower.

laos

Na al een aantal jungletochten gedaan te hebben, hebben we ons voorbereid op een pittige tocht. De enige die om een pauze vraagt is echter onze gids Sang zelf. Het is behoorlijk warm, we gaan heuvel op en af, maar het tempo ligt niet al te hoog. We zijn vooral aan het genieten in plaats van aan het ploeteren. Tijdens de lunch eten we met onze handen sticky rice met wat vooraf klaargemaakte bamboe en groente van bananenbladeren af. Na de lunch is het niet al te lang meer tot we bij ons kamp aankomen: een groot houten huis op palen. Tijd voor een verfrissende duik in de nabijgelegen rivier en een dutje. Als we een uurtje later wakker worden zijn onze gidsen al druk bezig met het eten klaar te maken en even later gaat Arend samen met Sang visnetten en twee zelfgemaakte rattenvallen uitzetten. Ons diner is ongeveer hetzelfde als de lunch: rijst, bamboe, banana flower en rotan. Niet het allerlekkerste eten ooit, maar na een dag wandelen in de jungle lust je alles.

laos

Kampvuur

Na het eten gaan de mannen de visnetten leeghalen en wacht ik, heel traditioneel, met de vrouw bij het vuur. Dan horen we plots één van de vallen dichtklappen en spartelt er een rat aan. De mannen komen terug met vis en kikkers en de vrouw gaat gelijk alle vangst schoonmaken, zodat het op de barbecue kan. Dit betekent natuurlijk ook dat we alles willen proberen. Er zit weinig vlees aan de rat en de kikkers, dus het is lastig te zeggen of ik het nou echt lekker vind. Onder het genot van snake poison (ofwel zelfgebrouwen Lao whisky) zitten we een aantal uur aan het kampvuur. Rond een uur of elf zoeken we ons ‘bed’ op, bestaande uit een paar op elkaar gestapelde tuinstoelkussens. Ook is er geen klamboe, maar we slapen eigenlijk best lekker. Volgens onze gids zijn we snelle wandelaars, dus we kunnen ’s ochtends rustig aan doen (wat een verschil met onze trek in Myanmar). Het ontbijt bestaat uit een soort doorgekookte spaghetti soep met wat kool erin. Opnieuw niet de meest smakelijke maaltijd, maar het geeft ons in ieder geval energie voor de rest van de dag.

laos

Na het ontbijt lopen we nog even naar de rivier en genieten we van de prachtige omgeving, voor we verder gaan. Ook de tweede dag gaat voorspoedig. We blijven genieten van de omgeving en voor we het weten zit de jungletocht er alweer op. Tijd voor een duik in de rivier bij het plaatselijke dorpje en op de terugweg bezoeken we nog een ander dorpje. Als klap op de vuurpijl nodigt onze Engelstalige gids ons uit voor een lokale bruiloft de dag erop. Een uitnodiging die we natuurlijk niet af kunnen slaan.

laos

Cheers to the newly weds

De grote vraag is: wat doen we aan? Arend koopt voor de gelegenheid een mooi Laos overhemd. Ik had eigenlijk een traditionele rok moeten kopen, maar besluit voor het eerst in tijden mijn donkere spijkerbroek weer eens aan te treken. Oké, geen al te beste keuze, maar dit is het netste dat ik mee heb. Op naar het reisbureau waar we om elf uur ’s ochtends hebben afgesproken. Eenmaal daar is onze gids Sang nergens te bekennen. Het maakt allemaal niks uit volgens de andere mensen die daar ook wachten, we kunnen gewoon met hun mee. Binnen de kortste keren zitten we achterin de pick-up, op weg naar de bruiloft zo’n 10 minuutjes verderop.

We komen als een van de eerste gasten aan en voelen ons een beetje onwennig. We kennen het bruidspaar niet en onze enige bekende, Sang, bleek onverwacht toch te moeten werken. Gelukkig lijkt niemand dit een probleem te vinden. Er staan enorme blauwe tenten, vol met plastic stoelen en tafels en in het midden een dansruimte en muziekinstallatie waaruit typische Laose muziek knalt. De tafels staan allemaal al vol met eten en drank. We gaan aan een tafeltje zitten met de mensen die ons hebben meegenomen en de eerste flessen bier worden open getrokken. Ondertussen staan bruidspaar en familie in een erehaag alle binnenkomende gasten te verwelkomen en binnen een mum van tijd zitten alle tafels vol.

laos

Het bruidspaar is óf heel zenuwachtig óf ze zien het als een verplichting, want hoewel ze er prachtig uitzien in hun traditionele kledij, straalt het geluk er niet bepaald vanaf. Er is verder geen ceremonie, of in elk geval niet een zoals wij die kennen. Het draait het vooral om heel veel drinken. Er gaat continu een glas bier rond dat zo snel mogelijk opgedronken moet worden en het bruidspaar komt persoonlijk langs om shotjes uit te delen.

Na een paar biertjes in de bloedhitte hebben we genoeg moed verzameld om ons op de dansvloer te begeven. Het dansen bestaat uit in twee cirkels om elkaar heen stappen en je handen te draaien. Na een paar uur heeft iedereen aan onze tafel blijkbaar genoeg gedronken en druipen ze allemaal af. Niet getreurd, want we worden gelijk uitgenodigd om bij het volgende tafeltje aan te schuiven, waar het ritueel zich herhaalt. Dit keer komen de bruid en bruidegom naar ons toe om ons ten dans te vragen en opnieuw staan we op de dansvloer tussen de locals. Zo rond een uur of zes ‘s middags is zeker drie kwart van de gasten weg en wandelen wij ook weer terug naar het dorp. Wat een ervaring, meer Laos dan dit wordt het niet.

laos

In het volgende deel zijn we weer terug op het gebaande pad. We bezoeken de Kuang Si watervallen bij Luang Prabang en feesten in Vang Vieng.

17 thoughts on “JUNGLE FEVER & EEN BRUILOFT IN LAOS

  1. Wat een belevenis. Ratten? Brr.. smaakt misschien een beetje naar kip? 😀
    Ik ben dol op bruiloften (beroepsgekte denk ik) en ik zou heel nieuwsgierig zijn naar zo’n feest.

  2. Leuk verhaal om te lezen. Ik ben er nog nooit geweest, maar Laos lijkt me een prachtig land. Grappig om te zien hoe een bruiloft in een ander land gevierd wordt 😉

  3. Wat een bijzonder verhaal. Ik zou me denk ik ook een beetje onwennig voelen op zo’n bruiloft waar ik niemand ken, zelfs het bruidspaar niet. Maar wat leuk dat jullie dit mee mochten maken en zo een beetje met het “echte” Laos kennis mochten maken.

  4. Hoe biezonder ! En idd bruid en bruidegom zien er prachtig uit! Hoe jammer dat ze er zelf niet méér van konden genieten. Maar ook bij ons heb je wel eens zenuwachtige en gespannen koppeltjes!

  5. Wat een avonturen! In Vietnam heb ik ook een keer perongeluk rat gegeten en ik moet zeggen dat ik er achteraf toch behoorlijk van griezelde toen ik hoorde wat ik gegeten had. Verder stonden die dag slang en kikker op het menu :p Zo’n bruiloft lijkt me heel tof om mee te maken!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge