#MOMLIFE

EERSTE HAPJES! 5X GEEN RAPLEY VOOR ONS

Nu ik moeder ben, kom ik achter dingen waar ik het bestaan niet van wist, zoals Rapley. Ik leerde via een van de borstvoedingspagina’s op het internet dat er verschillende manieren zijn voor hoe en wanneer je je kind kan laten wennen aan vast voedsel.

hapje pompoen

Prakjes of stukken?

De standaard vanuit het consultatiebureau is, in de meeste gevallen, dat je begint met gepureerde groente-en fruithapjes zodra je kleine vier maanden oud is. Dit kan je zelf doen of kant-en klaar in een potje kopen. De andere stroming, is wachten tot zes maanden en met de pot laten mee eten. Het is dan de bedoeling dat dit wel een gezonde pot is, zonder toegevoegde suikers en zout. Hierbij pureer je het eten niet, maar geef je stukken eten. Je laat je kindje het eten zelf proeven, voelen en opeten, zonder jouw tussenkomst. Deze methode heet Baby Led Weaning, al spreken mensen in Nederland vaker over de Rapley methode, afkomstig van Jill Rapley, de bedenkster.

Waarom (geen) Rapley?

Voor beide manieren is het een en ander te zeggen. Beginnen met vier maanden zou de kans op voedsel allergieën verkleinen, beginnen met zes maanden zou er voor zorgen dat de darmpjes genoeg gerijpt zijn. En er valt meer te zeggen voor eten a la Rapley. Behalve voor de darmpjes, zou het ook beter zijn voor de hand-mond coördinatie en motoriek. Het ontdekken van het voedsel en de verschillende structuren zouden er bovendien voor zorgen dat je kind later probleemloos zijn bord leeg eet. De regie ligt bij het kind, dus hij/zij bepaalt zelf of en hoeveel er gegeten wordt. Angst voor verslikken is ook niet nodig, de meeste redden zich prima door even te kokhalzen. Bovendien kunnen kindjes die gepureerd eten zich ook verslikken en kun je met behulp van een EHBO cursus zorgen dat je weet wat je moet doen.

Op basis hiervan leek Rapley mijn voorkeur te hebben, maar in de praktijk pakte het toch anders uit en werd het meer een combinatie. Dat was om de volgende 5 redenen:

Punt 1: Vijf maanden

Met vijf maanden was mijn kindje echt klaar om te eten. Hij kon goed, zelfstandig rechtop zitten en had buitengewoon veel interesse in ons eten. Ik was niet overtuigd door artikelen dat wachten tot zes maanden per se beter is dan vier. Elk kindje ontwikkelt zich in zijn eigen tempo, dus dat geldt in mijn optiek ook voor de darmpjes. Ik heb daarom gekozen voor de gulden middenweg, door te kijken naar mijn kind en te luisteren naar mijn gevoel.

Doordat ik met vijf maanden ben begonnen, was hij ‘officieel’ nog te jong om stukken te eten en zijn we dus begonnen met wat geprakte hapjes. Hier ging het dus eigenlijk al mis.

Punt 2: Bende

Toen hij eenmaal zes maanden was, besloten we ook stukken aan te bieden. Met als gevolg dat alles, maar dan ook alles op de vloer belandde. Ik vind het prima dat er af en toe een hapje ontleed wordt, maar een hele maaltijd van de grond afrapen is zonde. Ik wil graag dat mijn kindje leert dat eten is om op te eten, niet om te verspillen. Daar komt bij dat ik die bende elke keer mag opruimen.

Punt 3: Tijdrovend

Een kindje eet in het begin veel langzamer dan jijzelf. Je zit zo een uur aan tafel voor hij zelf een broodje heeft opgepeuzeld. Dat is prima, maar die tijd moet je je kind dan ook echt gunnen, hij heeft immers de regie. Sinds ik moeder ben beschik ik over een pak meer geduld, maar er zijn grenzen. Rustig aan hapjes geven ging bij ons een stuk sneller.

Punt 4: Met de pot mee

Ook dat vind ik makkelijker gezegd dan gedaan. Het is de bedoeling dat je zelf ook gezonder gaat eten. Vers eten en niet uit pakjes en zakjes. Nu deed ik dat al grotendeels, maar toch heb ik regelmatig dingen bereid waar ik mijn kind nog niet klaar voor vond, door bijvoorbeeld het gebruik van hete kruiden. Ook eten we vaak een salade als groente, terwijl je dat een baby niet zo snel voorschotelt (die van mij vond dat in ieder geval niet lekker). Moet je toch weer apart koken. Overigens heb ik dit probleem ook met de zelfgemaakte prakjes.

Punt 5: Regie bij het kind

Met Rapley ligt de regie bij het kind, maar ik vind een beetje sturing fijn. Hij heeft nog geen twee minuten geduld voor een speeltje, dus hoe kan hij aandacht hebben voor een hele maaltijd? De fanatieke aanhangers van deze methode wekken soms ook een beetje de indruk dat kindjes die prakjes krijgen tegen wil en dank eten door de strot gedouwd krijgen. Terwijl mijn kind prima in staat bleek aan te geven wanneer hij genoeg had. Hij deed zijn mond niet meer open en draaide zijn hoofd weg.

Rapley paste uiteindelijk dus niet zo bij ons, maar we bleven wel regelmatig oefenen met eten in stukken geven. Inmiddels is hij alweer ruim 16 maanden en eet hij alles zelf en zonder problemen op.

Hebben jullie een bewuste keuze gemaakt? Welke is dat geworden en hoe bevalt dat?

P.s. Dit is slechts mijn ervaring. Wil je meer weten over de Rapley methode? Kijk dan eens op de site van borstvoeding.com

 

Uitgelichte afbeelding via Pixabay

1 thought on “EERSTE HAPJES! 5X GEEN RAPLEY VOOR ONS

  1. […] Voor ik begon met bloggen had ik werkelijk geen idee wat of wie Rapley was. De kinderen kregen gewoon Olvarit. Maar goed, je leest eens wat en verdiept je meer, en zo gaat er dus een hele wereld voor je open. Uiteindelijk heeft May wel lekker gerapley-t met een stronk broccoli in haar knuistje en lieten we haar lekker ontdekken, maar de rest werd groot zonder die methode. Dat je namelijk ook op een andere manier eten aan kan bieden, vertelt Stephanie hier. […]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge