#FRANCE

EEN TYPISCH FRANSE WEEK

Afgelopen week was een typisch Franse week: een groot dorpsfeest, 14 juillet en de Tour de France. Veel Franser dan dit wordt het niet.

Fête de Crespin

Afgelopen donderdag stond ons dorp op zijn kop door het jaarlijks terugkerende Fête de Crespin, op steenworp afstand van ons huis. Eten, drinken en een disco stonden op het programma. Een typisch Frans programma, want het eten begon pas om half negen. Rond acht uur begaven we ons, samen met Arends vader Jan en Johnny naar het feest. Daar stond een grote tent, een bar en een klein bandje, die op de drum en accordeon traditionele Franse liedjes speelden. Johnny hadden we voor de gelegenheid in een toepasselijk shirt gestoken. Een heel oud shirt, dat vroeger van Arends zus Eva is geweest, waarop de naam van Crespin en het nabij gelegen Moularès prijkt. Iets dat de mensen hier erg konden waarderen. Het viel me trouwens op hoe druk het was. Voor een klein, rustig, stil dorpje waar nooit wat gebeurd, waren er toch zeker 150-200 mensen. Die kwamen uiteraard ook uit de omliggende dorpen of speciaal voor de gelegenheid weer even terug, maar dan nog.

fete de crespin

Johnny naar bed, wij aan tafel

Snel maar een drankje, want dan zou ook mijn Frans een stukje beter gaan. Deze avond was natuurlijk ideaal om een beetje te socializen met iedereen. We kenden nog redelijk wat mensen van vroeger, dus we hebben eigenlijk de hele avond met iedereen gepraat. Rond een uurtje of 10 werd Johnny het zat en was het tijd voor zijn bedje, terwijl er overigens in nog geen velden of wegen eten te bekennen was.

Best een beetje spannend om hem in bed te leggen en gewapend met de babyfoon weer terug te gaan naar het feest, ook al vond dat feest praktisch in onze tuin plaats. Zodra hij slaapt wordt hij zelden tot nooit wakker, maar toch gingen we elke 20 a 30 minuten even terug om te checken. Je weet tenslotte maar nooit.

Uiteindelijk was het rond kwart over 11 ‘s avonds dat we eindelijk aan tafel gingen. Inmiddels had ik al zoveel gedronken dat mijn eetlust was verdwenen, maar het was niet minder gezellig. Rond een uur of 1 ’s nachts begon de disco. Met foute hits en onbekende Franse krakers begaven ook wij ons op de dansvloer en stal Jan de show met zijn dancemoves.

14 juillet

Door dit uitbundige feest en de daaropvolgende kater viel de Franse feestdag 14 juillet een beetje in het water. We zijn ‘s middags bij een oude bekende langs geweest om te chillen in het zwembad. ’s Avonds hebben we vanaf de heuvel nog gekeken naar het vuurwerk in de verte, maar verder ging deze Franse feestdag een beetje aan ons voorbij.

Tour de France

De dag erop waren we weer enigszins bijgekomen en wilden we een kijkje nemen bij de Tour de France. De etappe van Toulouse naar Rodez kwam vlak bij ons langs. En hoewel het wielrennen me niets interesseert leek het me toch leuk om de sfeer te proeven. Helaas waren de paradewagens met gratis prullaria al geweest (ik had graag een bidon gevangen). Ik zag echter alleen wat mensen met gekke zonnehoedjes, dus we hadden waarschijnlijk niet veel gemist. Het was bloedheet in de brandende zon en toen was het wachten, wachten en wachten. We wisten hoe laat ze voorbij zouden komen, maar als je naar een leeg stuk asfalt zit te kijken, duurt het lang. En ineens was daar de kopgroep, een paar minuten later gevolgd door de rest van het peloton. Het ging razendsnel, je hoorde ze voorbij zoeven en ze zorgden voor een fris briesje. Johnny zat op Arends schouders en had heel goed door dat er wat bijzonders aan de hand is en hij begon net als iedereen ook te schreeuwen en te klappen. Eenmaal voorbij was het klaar. De wegen werden gelijk weer open gegooid en het leven ging door alsof er niets gebeurd was.

franse week
Wachten op de Tour! ( + op de achtergrond de mooie gratis hoedjes die we zijn misgelopen)

Nu is de rust weer teruggekeerd, maar niet voor lang. Aanstaande zaterdag staat er namelijk een Franse bruiloft op de planning.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge